Papierosy w firmie


Papieros w firmie to kłopot i dla pracownika i dla pracodawcy. Ten drugi może wywiesić odpowiednią tabliczkę informującą o zakazie palenia. Pracownicy będą musieli się do niego zastosować także przed wejściem do firmy, jeżeli posesja na której stoi budynek należy do pracodawcy, choć  na gminnym chodniku pracodawca nie zakaże palenia… W pozbawianiu załogi tego zgubnego nałogu pomaga również tzw. ustawa tytoniowa. Jej przepisy zabraniają palenia tytoniu w pomieszczeniach zakładu pracy poza miejscami do tego celu wyznaczonymi. Ona również stanowi, że na zarządcy i właścicielu budynku ciążą obowiązki informacyjne dotyczące zakazu palenia, za których niedopełnienie grozi im 2 tys. zł grzywny.
Ustawa tytoniowa pomaga także w egzekwowaniu zakazu od pracowników. Osobom palącym w miejscach objętych zakazem grozi bowiem 500 zł grzywny. Nałożyć go może straż gminna czy policja. Pracodawca zaś może o powtarzającym się nagminnie nagannym procederze poinformować ww. służby.
Czas pracy pracownika na pełnym etacie to 8 godzin na dobę i 40 godzin przeciętnie w tygodniu. Pracodawca nie chcąc płacić za palenie, a jedynie za efektywnie przepracowany czas, nie może palącym pracownikom wydłużyć dobowego wymiaru czasu pracy, czy wprowadzić dodatkowych niewliczanych do czasu pracy przerw. Może to uczynić jedynie wtedy, gdy takie rozwiązanie dopuszczają powszechnie obowiązujące przepisy prawa pracy. Żaden przepis prawa nie przewiduje jednak specjalnej przerwy na papierosa. Trzeba jednak pamiętać, że pracownicy mogą niemal dowolnie wykorzystać przysługujące im z innych tytułów przerwy w czasie pracy. Chodzi  o: – 15-minutową przerwę dla pracowników, których dobowy czas pracy wynosi co najmniej 6 godzin oraz – 5 minutową przerwę po każdej godzinie pracy przy obsłudze monitora ekranowego, w przypadku pracowników użytkujących w czasie pracy monitor ekranowy co najmniej przez połowę dobowego wymiaru czasu pracy.
Pracodawca może jednak przeciwdziałać nadmiernemu paleniu w pracy. Do tego celu posłużyć się może odpowiednio skonstruowanym regulaminem pracy, w którym określić może zasady korzystania z obowiązkowych przerw – np. ich godziny rozpoczynania. Trzeba również pamiętać, że pracodawca – jako podmiot zobowiązany do zapewnienia swym pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, może w imię dbania o zdrowie swojej niepalącej załogi – zakazać w regulaminie palenia na terenie całego zakładu pracy także podczas dozwolonych przerw. Dopuszczalne jest również wpisanie w regulaminie kar porządkowych i ograniczanie premii za naruszanie zakazu palenia tytoniu w czasie pracy.
Są też pozytywne motywacje. Można na przykład wprowadzić specjalny dodatek motywacyjny dla pracowników deklarujących niepalenie tytoniu w miejscu i czasie pracy, czy wprowadzić dla palaczy indywidualny rozkład czasu pracy, z częstymi przerwami niewliczanymi do czasu pracy (w tym przypadku wniosek w tej sprawie musi złożyć jednak tylko sam pracownik).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

10 + 5 =